Niektóre cechy autyzmu  

Autyzm jest zaburzeniem o charakterze neurologicznym, dotyczącym mózgu i mającym najczęściej podłoże genetyczne oraz wiele czynników środowiskowych. Pierwsze objawy ujawniają się do 3 roku życia.

Obszary zaburzeń w autyzmie:

  • kontakty społeczne,

  • komunikacja,

  • zachowania.

Najczęściej występujące cechy w autyzmie:

  • nie reaguje na swoje imię,

  • unikanie kontaktu wzrokowego

  • brak reakcji na komunikaty rodziców

  • nie wskazuje na przedmioty

  • nie ma potrzeby przytulania, ani podnoszenia

  • nie reaguje na zaczepki dorosłego (dzieci prawidłowo się rozwijające uwielbiają takie zabawy),

  • bardziej interesuje się kontaktem z przedmiotami niż ludźmi,

  • nie uczestniczy w zabawie z rówieśnikami,

  • nie podąża za wzrokiem,

  • lubi samotność,

  • bardzo rzadko się uśmiecha,

  • ma mimikę twarzy, która nie wyraża wielu emocji,

  • bywa nadpobudliwe i impulsywne,

  • często wpada w agresję bez wyraźnego powodu,

  • prawie wcale nie mówi, a jeśli już to używa słów nie mających znaczenia,

  • wprowadza przedmioty w jednostajny ruch obrotowy,

  • zabawa niezgodna z funkcją zabawek, np. zamiast jeżdżenia autkiem, układanie pojazdów w szeregi, stukanie zabawką, przesuwanie przed oczami,

  • kiwa, obraca się w jednym miejscu bez przerwy,

  • ma utrudnione kontakty z innymi ludźmi,

  • jeśli rozmawia – to na jeden temat,

  • jest nadwrażliwe na dźwięki i dotyk,

  • nie biega w podskokach,

  • nie ma spontanicznych odruchów,

  • uporczywe powtarzanie pewnych ruchów (stereotypia), np. wykręcanie sobie rąk, trzepotanie palcami.

  • uwielbia rutynę, bardzo denerwuje się, kiedy ktoś/coś zakłóca ich plan dnia,

  • brak inicjowania zabawy z opiekunem,

  • brak naśladownictwa czy wręcz zabaw naśladujących czynności dorosłego,

  • brak zabawy symbolicznej (pojawia się ok 15 miesiąca życia), brak zabawy „na niby”,

Tymczasem w autyzmie moment postawienia diagnozy jest bardzo ważny. Jeżeli będziemy w stanie zająć się dzieckiem przed 2. rokiem życia, to są duże szanse, że uda się nadrobić opóźnienia rozwojowe i za kilka lat nie trzeba mu będzie pomagać.

Warto podkreślić, że wczesna diagnoza to szybsze wcielenie w życie terapii, która ma za zadanie pomóc dziecku, aby po prostu lepiej i łatwiej mu się żyło!

 

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Szczegóły

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close